Żuk Invaders

Godzina 20:45, nieśmiało pukam w szybę samochodu. “Przepraszam, że o tej godzinie, ale musi się Pan wyprowadzić, bo zaraz kupiec przychodzi”.  “No to trzeba wypier*lać. Ja Pana przepraszam, ja nic nie uszkodziłem.”

Już bez lokatora, wietrzę szoferkę… kupiec się spóźnia, dzwoni i przekłada spotkanie na 11.00.

Samochód z zewnątrz wygląda nadzwyczaj sprawnie. Farba w ogóle nie straciła koloru, opony trzymają powietrze mimo roku bezruchu. Nikt nie włamał się do budy.

Aż się zastanawiam, czy po takim czasie ten cud polskiej techniki (FS Lublin), byłby w stanie odpalić. Wyjmuję kluczyki i otwieram szoferkę od strony kierowcy. Kluczyk łamie się przy okazji, ale udaje się wejść

Załączam akumulator, włączam światła: działają. Przekręcam stacyjkę: nic. No cóż. Ciekawe, czy z mocniejszym akumulatorem by ruszył.

Kupiec przekłada spotkanie na jedenastą.

Godzina 23:00… Umówiłem się na sprzedaż samochodu dosyć późno. Czekam pod wydziałem na kupca.

Podjeżdża mały, czerwony maluch, kierowca gdzieś dzwoni. Podchodzę i pytam: “Pan w sprawie Żuka?”. “Nie, nie… a jak tam idzie projekt? Augmented Reality, prawda?”

Ciekawe: osoba, która skończyła wydział dawno temu, wie co to za samochód i jakie jest jego przeznaczenie. Jestem ciekaw ile innych osób zna historię samochodu.

23:30 - kurde, chyba facet miał na myśli jedenastą rano

Kupiec numer jeden nie odezwał się już. Dwa dni później ktoś inny wygrywa aukcję na Allegro. Bo zażartej licytacji cena staje na 460 zł (z tego Allegro zabrało mi prowizję 100 zł :/).

W sobotę sprzedaję samochód. Nowy właściciel odmaluje go na biało, postawi na mniej rzucającym się w oczy parkingu i wykorzysta jako składzik. Wyjdzie go taniej niż wynajęcie garażu gdziekolwiek w Wawie.

Jeśli ktoś znajdzie gdzieś w okolicy Banacha białego żuka ze srebrnymi kołami: dajcie mi znać